شلیک 25 ؛  فرهنگ مهجور

-----------------------------------------------------------------

ملک حسین، شاه اردن، معروف به حسین دوره گرد، از دوستان صمیمی صدام، که در جنگ خیلی مشوق او بود

ملک عبدالله، نقل میکنه، بابام روزای آخرعمرش از همه جا برام تعریف میکرد

تا  اینکه  یه روز از صدام  میگفت 

بعد از حمله ی صدام به کویت، او رو در یکی از جبهه های کویت با لباس شخصی دیدم ، بهش گفتم

حسین المجید، توی جبهه !! با لباس شخصی!؟ با کت و شلوار؟!؟

اما درجبهه های ایران، هروقت میدیدمت، با لباس نظامی، با فانسقه و سلاح کمری بودی

در حالی که به من ذول زده بود و در چشمانم نگاه میکرد، گفت : ملک حسین

اینجا مردی در مقابل خودم ندیدم

اما اونا ، هولاء ابن الحدید ، پسران فولاد بودن

من در جبهه های ایران با مردانی جنگجو، شجاع و باایمان،که مرگ در دستانشان، مثل موم بود،روبرو بودم

اینجا یکنفر مثل  ایرانیان  ندیدم

این خیلی حیرت آوره ، چه کسی داره این حرفو میزنه ؟؟!!؟؟

آیا رسانه ی ما، سینمای ما، ادبیات ما ... اگه به این نتیجه ای که صدام حسین رسید، میرسید، کافی بود

آیا ما توانسته ایم این عظمت رو ، در قالب هنر، فیلم و...به نسل امروز معرفی و منتقل کنیم ؟؟

چقدر از ارزشهای جبهه رو به پشت جبهه  منتقل کردیم ؟؟

آیا این چیزهایی که الان داریم نشون میدیم،  درجبهه ها بوده ؟؟ چرا اینقدر فاصله افتاده ؟؟

اگر، همون فکر و فرهنگ فابریک جبهه، یعنی همون فرهنگی که، از گوشت و پوست، فولاد ساخت، منتقل میشد

امروز ، گمشده ی ، فرهنگ زندگی  همه ی ما بود

اما حیف که اون  فکر رو ذوب کردیم و در فالبهای دلخواه و سلیفه ای  ریختیم

 آثار کلیشه ای، با نگاههای تک بعدی، لطمه ای به این تاریخ با عظمت وارد کرد،که جبرانش سخت و شاید محال باشد

جنگی که مظلوم بود و مظلوم  هست و انشالله مظلوم نخواهد ماند

فرهنگی که، پشت خاکریزها گمنام مانده و در شهرها هم  گم شده

ایکاش همراه  پیکرهایشان ، فرهنگشان را هم ، همچون شهید آوینی ، تفحص میکردیم

مظلومیت سید الشهدا ، قبل از تشنگی و شهادت ، به این است که ؛ او را آنچنان که باید، نشناختیم

------------------------------------------------------

این مطالب اصلا بدان معنا نیست که، دیگه مثل اون آدما پیدا نمیشه! و دیگه مادر نخواهد زایید

مثل اونا داشته و داریم و خواهیم داشت، اما نشونشون نمیدیم، حداقل مثل یه فوتبالیست!معرفی شون نمیکنیم