الگوی 36 ؛ مراسم سالروز شهادت سردار محمود کاوه ، فرمانده ی  لشکر ویژه شهدا کردستان

امروز پنجشنبه 16شهریور از ساعت هفده ، بهشت امام رضا علیه السلام ، مزار شهید

------------------------------------------------

براستی شهید محمود کاوه را چقدر میشناسید  ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 شهید محمود کاوه را چقدر شناسانده ایم ؟؟؟ شناسانده اند ؟؟؟ خواهیم شناساند ؟؟؟

----------------------------------------

شهید محمود کاوه ها را  "درشت" نوشته ایم !!!!!!!!  اما با کمال تاسف "درست" ننوشته ایم

آنقدر روی شخص شهید کاوه ها ، شهید همت ها زوم کرده ایم ، که یادمان رفته ، اشخاص باید معرف فرهنگ باشند

ما از معرفی شهید و کرامتهای او ، باید بدنبال معرفی  " فرهنگ و فکر"  باشیم

فرهنگی که ، کاوه ها را میسازد 

  ما افکار شهید کاوه ها را کمتر گفته ایم

آیا میدانید

محمود یک نوجوان دانش آموز مشهدی

وقتی میبیند فراش مدرسه دست تنها باید کلی کلاس رو جارو و نظافت کند،تصمیم میگیرد کمکش کند

دیرتر از همه ی همکلاسیاش به خانه میاد

وقتی دلیل تاخیرش رو توضیح میده ، پدرش خوشحال شده و او رو تشویق میکنه

احساس مسئولیت ... حس نوعدوستی ... عدم تاثیر پذیری ازهم کلاسیان بی تفاوت ... تشویق خانواده

درسهای این روایت کوتاه 

آیا امروز نمیتوان آنگونه بود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

آیا میدانید

همان  روحیه ، که با تشویق خانواده در وجودش نهادینه شد ، او را به میدان خطر و جبهه ها کشاند

و بدون توجه به همکلاسیهای بی تفاوت ، درغربت به جبهه رفت

دیروز کمک به فراش

امروز کمک به ارتش

آیا امروز در زندگی نمیتوان رهرو کاوه  بود و به دیگرانی که بی تفاوتند، نگاه نکرد !؟ و وظیفه را درغربت انجام داد !؟

آیا کاوه فقط الگوی میدان جنگ است ؟؟؟!!!؟؟ 

یا الگوی چگونه زیستن هم میتواند باشد ؟؟!!؟؟

آیا میدانید

محمود کاوه ، یک جوان 20 ساله ، مسئول عملیات سپاه سقز در اوج ناامنی های کردستان بوده

و در سن 25 سالگی فرمانده ی یک لشکر میشود !!!  که برای سرش دشمن جایزه تعیین میکند

آیا میدانید

در آنها سالها که اسم "کردستان" را میشنیدیم ، تنمان از ترس و وحشت میبلرزید

همه دیده و شنیده بودیم که

ضد انقلاب در کردستان ، سر از بدن جدا میکند

اینجا شهدا ، بی تن بودن

اما کاوه ها ، با وجود این شرایط  وحشتناک به دل خطر رفتن

 مجاهدتها و سخت کوشیها ، از او فرمانده ای شجاع ، نترس و با ایمان ساخت

آیا

در تاریخ، هیچ قهرمانی، یک شبه به سکوی افتخار و مدال طلا  رسیده است ؟؟!!؟؟

محمود ، سالها تمرین کرد و پله پله بالا آمد

آیا میدانستید

او یک روز دردانشکده های عالی نظامی تحصیل نکرده بود، اما طرحهای عملیاتیش  زبانزد فرماندهان عالی رتبه ی ارتش

منجمله  سپهبد شهید صیاد شیرازی  بود

آیا میدانستید

جبهه ها ، بهترین محیط  شایسته سالاری  بود

آیا میدانستید

آن دانش آموز متعهد و مسئولیت پذیر که حالا فرماندهی، عالی رتبه شده است

همه نیروهایش به او ایمان داشتن

هر موضعی از دشمن را روی نقشه نشان میداد ، و اراده میکرد که باید از دشمن بگیرد ، تصرف میکرد

آیا بلوز نظامی نیم آستین ، آنهم یک آستین !! در تن فرمانده ای دیده اید

 دستش تیر خورد ، اما با شهامت تمام دست از تعقیب ضدانقلاب برنداشت و در ارتفاعات بسوی قله  میدوید

آیا میدانستید

محمود ،در سرش چندین ترکش داشت،که موجب ناراحتی و سردردهای شدیدی میشد، علیرغم موافقت اعزام او به خارج، نرفت

میگفت : فعلا کشور در گیر جنگه ، دفاع مهمتر و واجبتره ، صبر میکنم بعد از جنگ

و ترکشها  ماند ، تا سندهای زنده در روز قیامت باشد

محمود کاوه ، که استوره ای بود، اما گاهی با نیروهایش فوتبال هم بازی میکرد

جایگاه فرماندهی او را از نیروها  دور و جدا نکرده بود

محمود در سایه ی این تواضع و اخلاص، بر قلب نیروهایش فرماندهی میکرد

آیا میدانستید در جبهه

تیپ و لشکرهای ما یک آشپزخانه داشت

یک نوع غذا ، برای همه 

از فرمانده لشکر تا آن نیروی رزمنده

ایشان فرمانده ی عالی رتبه ی ارتش شهید آبشناسان است او میگفت

در عمرم فرمانده ای به جسور بودن کاوه ندیدم، اگر یک چریک ورزیده، با ایمان و مطیع ولایت باشد، کاوه ست

به میان نیروها میرفت و حرفهای آنها را میشنید، به مشکلات و درخواستهایشان توجه میکرد

آنقدر حضورش در جبهه طول کشید که اینبار مادرش برای دیدن او به جبهه رفت

ساعتها در قرارگاه منتظرش ماند، تا آمد و خیلی زود با عذر خواهی برگشت

کاوه فرمانده ای نبود، که در عقبه های جبهه بماند

فرمانده ای همیشه در خط و در خطر

پدر و مادرش از شروع غائله ی ضدانقلاب او را سیر ندیدن

پیمودن راه کاوه ها، در کوههای کردستان نیست، داخل اداره ست ، انجام دقیق وظیفه ای که به ما سپرده اند!! رهروی شهداست

و همه ی اینها نبود مگر در سایه ی دین داری و ارتباطش با خدا

کاوه ها ، نماد بندگی خدایند

برای اولین بار که چشمم به این عکس افتاد آنقدر خیره شدم و لحظات طولانی چشم ازش بر نداشتم

تمام حماسه های شهید کاوه در فکرم مرور شد

آخر  آهی کشیدم... و فقط یک جمله گفتم

بالاخره شهیدت کردن محمود

اگه این عکس رو دشمنات ببینن، نامردا چقدر خوشحال میشن

اما باید شهید میشدی، چون هیچ چیزی جز شهادت مزد مجاهدتهایت نبود

مزار چنین قهرمانی در گلزار شهدای بهشت امام رضای مشهد، اینگونه است !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ه

!!!!!!!!!!!!!! برای همه چیز توی این شهر تابلو !! ویترین !! نورافکن میزنن !! اما  برای مزار شهدا

مگر امام نفرمودند

همین تربت پاک شهیدان است که تا قیامت مزار عاشقان و عارفان و دلسوختگان و دارلشفای آزادگان خواهد بود

---------------------------------------------