درس 23 ؛   اخلاص

اونایی که از مولایشان علی علیه السلام آموختند

اخلاص عمل

بدنبال هیچ چیز دنیا نبودن، جز رضایت خدا و خدمت به بندگان او

یادمه وقتی سال 63 وارد واحد تخریب لشکر 21امام رضا علیه السلام شدم

آقا جلیل، معاون شهید نظافت فرمانده واحد بود

معمولش اینه که، وقتی فرمانده شهید و یا احیانا به یگانی دیگر منتقل میشد، معاونش بجای او بود

آقای نظافت رفت و فرمانده یکی از گردانهای لشکر شد

بلافاصله یکی از فرماندهان از لشکر5 نصرآمد، شد، فرمانده واحد تخریب

و آقا جلیل ، بازهم معاون

مدتی گذشت، آن فرمانده هم، به یگانی دیگر منتقل شد

نیرویی که زیر دست آقا جلیل بود!! شد فرمانده و

آقا جلیل باز معاون

باور بفرمایید، هیچ تاثیری در روحیه ی آقا جلیل و در نحوه خدمت و همکاریش نکرد

حتی تواضع و احترام و اطاعت پذیریش بیشتر شد و این در رفتارش کاملا ملموس بود

بعدها از همان فرمانده شنیدم که میگفت

وقتی آقا جلیل رو صدا میزدم، با اون هیکل و قامت که از من خیلی هم بزرگتر بود، و تجربه بیشتری هم داشت اما

چون من  فرمانده بودم ، جلوم  دوزانو و باادب مینشست و خوب بدستوراتی که میدادم گوش میکرد

دردرون خود به عظمت روح این جوان غبطه میخوردم، احساسی که هر چه زمان میگذرد، بیشتر میشود

*****************

درسایه ی این اخلاص... آقا جلیل، فرمانده ی اولین و آخرین گردانی شد، که درتاریخ دومی نداشته و نخواهد داشت

گردان غواصی یاسین