دريغ از فراموشي لاله ها .... كجايند ياران بي ادعا

تا تو اين هواي داغ !!! اين عكسارو  آوردم اينجا تا يه قدري خنك بشيم و خوب به كارامون فكر كنيم

 

بزرگترين اشتباهي كه داريم. باور نداشتن  افكار مردم ، انتقادات و حرفاي جووناست 

آيا وقت اون نرسيده كه خودمون رو. روش و رفتارمون رو اصلاح كنيم!!؟؟ تا نيازي به اصلاحات!... اعتدالات! نداشته باشيم!؟

ملت دلشون ببركت روح شهدا، مثل اين برفها سفيده ... اگه ده سال هم  تبليغات كنيم!! مردم همه چيزو ميفهمن

دلت بوصل گل، ای بلبل صبا خوش باد  ***  که در چمن همه گلبانگ عاشقانه ی توست

اين مردم. ثابت كردن . نظام رو . رهبرشونو. دوست دارن. ... اما از نفاق بيزارن

جليل جان، يادم نميره، روزي كه از خطاي اون جوون،تو جبهه گذشتي...او رو بفكر وادارش كردي، وجدانش رو بيدار و متحولش كردي

جليل جان، اين جوونا احتياج به همون برخوردا دارن!!! كاش ميبودي

برونسي جان. خيلي دلم گرفته. از خودم. از بعضي همرزمات. انگار يادمون رفته!!  تو زندگي، فراموشت كرديم

چقدر محروميت ها رو  تحمل كردي. كارگري كردي، اما دست از آرمانها و ارزشها برنداشتي، مقاومت كردي

 ما تو راه دين داري، تو جنگ نرم خيلي كم آورديم!! از مواضعي كه پشتش وايستادي!! زير شني هاي تانك رفتي، اما

عقب نيومدي ، ما چه راحت عقب نشستيم!! همه ي دغدغه مون شده دنيا

برونسي جان، تا حالمون از اين بدتر نشده!! دست دل ما رو بگير، برگردون به گردان عبدالله، تو اون چادرا، زير نور فانوسا، كنار اون بچه ها

ما شماهارو به موزه هم نسپرديم

ببين آقا جليل ، مردم پاي اين نظام با همه فشارها و تحريمها. مثل تو  وايستادن!!؟؟

آقا جليل، ما از ملت خاطرجمع هستيم . تو رو خدا يه دعاهايي برا هدايت بعضي از اين مسئولين !! بكن

***********************

بسته ام در خم گیسوی تو، امید  دراز  ***  آن مبادا که کند، دست طلب  کوتاهم

ذَره ی خاکم و در کوی توأم  جای خوش ست  ***  ترسم ای دوست که بادی ببرد  ناگاهم