روز جمعه اول شهريور ماه 92 گلزار شهدا . مزار آقا جليل . مراسم بانشاط جشن تولد او بود

متاسفانه تاريخ جنگ را،سيره شهيدان را،جبهه را، كه يك زندگي قشنگ بود،درست معرفي نكردن،خصوص تو فيلماي سينمايي

و ما حسب وظيفه بدنبال معرفي زواياي پنهان زندگي جبهه ايم!!!! بزرگترين دغدغه ي فرهنگ كشور "تغيير سبك زندگي" ست

ريشه بيشترمشكلات جامعه،تغيير نگرشها!! باورها !! در سبك زندگي ست، كه مهمترين كانون تريبت انسان"خانواده" را هدف گرفته

همه زير سر همين جوونه ... كه منو ايقد به زحمت ميندازه! عين بچه هاي گردان ياسين،زمان جنگ، كه برا رفتن به خط مقدم ميدويدن 

ولي موقع عقب اومدن كلي لف ميدادن !! من هم مجبور بودم همپاي اونا باشم ... الانم اين يه الف بچه ي مارو ميكشه تو اين محافل

شايد باور نكنيد، اما هيچ تبليغاتي بر اين مراسم نشده بود. فقط خواستيم با چندتا از جوونا  دور هم باشيم

نمدونم اينا از كجا خبر شدن ......................... همه مهموناي خود آقا جليلن

آقا جليل نيروهاش رو خيلي دوست داشت ولي... هيچ وقت پرتوقع بارشون نمي آورد... محبتش نامحسوس بود

مثل يه پدر فهيم هميشه تو همه ي كارا بالا سرشون بود و مواظبشون ... هواي اونارو هم به لحاظ روحي و هم جسمي داشت 

تا تو كار كم نيارن! آفت نگيرن! كارايي و بازدهي شون بره بالا و در يك كلام " تربيتشون " ميكرد، برا يه زندگي خوب، تا بخدا برسن

هم تو آموزش. هم سرسفره، هم شب عمليات و هم تو مرخصي با نيروهاش بود

آقا جليل،در مرحله اول يه معلم  مخلص. دلسوز  بود .... و  در آخر يه فرمانده نظامي

اعتقاد داشت، نيروها بايد برا تمام مراحل زندگي تربيت بشن، نه فقط برا عمليات نظامي... و بهترين محيط را "جبهه " ميدانست

مراسم دست خود جوونا بود، مثل زمان جنگ .... جواد آقاي شيخ الاسلامي، چه شعراي قشنگي خوند. كه هيچكدومش يادم

نيست!!! چون ايقد سرم شلوغ پلوغ بود كه نگو ... فقط يه جا شنيدم خطاب به شيوخ آمريكايي سعودي گفت

مكه از آن ماست !!!!!!!!!!!!!! يكهو جا خوردم ، يا ابولفضل، چي گفت ، فرداست كه وزارت خارجه سعودستان، اعتراض كنه

 به عمق نگاهش و روح انقلابي در اشعارش حال كردم

 و همان دستي كه روزي در حسينيه امام خميني در دست رهبر قرار گرفت، با افتخار بوسيدم

گروه اول كه رفتن، خواهران يه كاروان و خانواده هاي محترم شهدا كه از اطراف گلزار جمع شده بودن تقاضاي روايتگري مجدد داشتن

نميشد رد كرد ... شهدا كمك كردن، با تمام خستگي، خودمم نفهميدم، چطور خطبه هاي دوم رو ايراد كردم 

اما شد  آنچه شهدا خواستن، انشاالله