عبرت3 ؛  سلاح دفاعی  ما در صلاح هست و بس

صادقانه بِگَم که

هر چه فکر کردم که چه واژه ای در شأن و منزلت ، بسیجیان، بکارببرم، کلمه ای نیافتم

کارهای خارق العاده ی، این نیروهای داوطلب در طول انقلاب،خصوص دردوران دفاع مقدس،معنی "لغوی بسیج" رو هم تغییرداد،امروزه در دنیا،هر کس به محض شنیدن کلمه "بسیج"  یادِایران ودفاعِ جانانه اش درهشت سال جنگ می افته!


زمان اعزام به جبهه، مردم به لباسای بسیجیا دست میکشیدن وبه نیتِ تَبَرُک بصورتشوُن میمالیدن، براستی،این ارادتهای قلبی، در سایه ی چی میتونست باشه؟ آیا جزاین بود که، میدیدن اینا دارَن داوطلبانه وعاشقانه، بدون هیچ چشم داشتی به میدوُن جنگ میَرن! وبازمیدیدن،چند روز بعد،بعضی ازهمین ها غرقه درخون وشهید وبعضی با بدنهای زخم خورده ونقص عضوبه خانه بازمیگشتن!

همه میدیدن ،اون مجروح رو دربیمارستان که بسختی بعضی کارای خودشوانجام میده ولی حاضر نیست پرستار روصدا بزَنه!تا او بکارای مهمتری برِسِه!همه میدیدن ،اون رزمنده ای که ماسکش رو به همسنگرش داد وخودش شیمیایی شد،همه دیدن ،اون بسیجی روستایی روکه سرپست نگهبانی مجروح شد ولی تاپایان شیفتش ایستاد که نکُنه بارش بدوش رفیقش بیفته، همه دیدن تا بعد شهادتش هیچکس حتی پدر و مادرش متوجه نشدن اودرجبهه فرمانده ی گردان بوده وچند بار مجروح شده واز بیمارستان به جبهه برگشته، همه این مردانگی ها و اخلاص رو دیدن، آری این فرهنگ عاشورایی در جبهه ،بصورت "دیداری" ملموس ومنتقل شدوجوانان را متحول کرد

رمز پیروزی ما ،درجنگ ،عمل صالح واخلاق نیک بود،نه بمب و سلاح، آن نیرویی میتواند از سلاح خوددرمقابل دشمن خوب بهره گیرد،که مجهز به صلاح باشد،موشکهای شهاب در سایه ی اخلاق کاربرد دارد، موشکها وسلاحها ،اشدا علی الکفار است که باید درمقابل دشمن خارجی به آن مجهز شد،اما در سایه ی رحما بینهم ،همان سیره پیامبران وائمه معصومین علیه السلام ،که درجبهه ها ظهور کرد ، یادمان نرود

*******************************

یاد روزی که بسیجی میشدیم ، شمع شبهای دوعیجی میشدیم ، جمع میکردیم پاره پاره ها ، در میان تیرو آن خمپاره ها