مریلا زارعی: آیا نماینده‌های مجلس ما، دل نگرانی فرهنگی ندارند؟

آیا تأثیری که هنر روی فرهنگ ملت دارد، لمس نشده؟ که لمس شده وحس هم شده و بزرگان مملکت هم هر بار توصیه می‌کنند که بحث

فرهنگی را جدی بگیریم

خود هنرمندان و فرهنگیان کسانی هستند که تریبون دوستان سیاست‌مدار، برای تبلیغ می‌شوند

احساسم این است که خیل دل‌مشغولی‌ نداریم و وقتی هم که دل‌مشغولی ما نباشد، پایگاه‌مان صاحب پیدا نمی‌کند و قلعه‌ای هم که

صاحب و نگهبان نداشته باشد، هر کسی که در را باز ببیند وارد می‌شود. وقتی تعریفی از قلعه نداشته باشید و این برج و باروت را محکم

نکرده باشید، خودتان، خودتان را قبول نداشته باشید، هر بنده‌ی خدایی می‌تواند وارد شود و همه‌تان را گروگان بگیرد و برایش هم کاری

ندارد، وقتی این طور است، متأسفانه این هجمه هم به آن وجود دارد، استعداد‌ها در آن سوخته می‌شود و سرمایه‌هایی که بیت‌المال

است از بین می‌رود

 مجبور می‌شویم خوراک فرهنگی‌مان را از دیگران بگیریم. خوراکی که آن‌ها به ما می‌دهند برای ما قابل هضم نیست. برای جامعه‌ی ما قابل

هضم نیست و در تربیت نسل آینده‌مان ایجاد تناقض،‌ بیماری  و روان پریشی می‌کند و ... آمار خودکشی و آسیب‌ها بالا می‌رود. همه‌ی

این‌ها از همین است. متأسفانه انگار بی‌کارترین و بی‌حوصله‌ترین افراد را برای بخش فرهنگ می‌گذارند

در صورتی که بخش فرهنگی حیطه‌ی بسیار مهمی است و نگهبان آن باید آدم قدری باشد و باید جامعه‌ی هنری‌اش را خوب بشناسد و

بتواند به آن جامعه اتکا کند و به پشتوانه‌ی آن جامعه، جلوی ورود نیروهایی که به ساحت هرن یا فرهنگ خدشه وارد می‌کنند یا در آن ایجاد

انحراف می‌کنند، یا شیطنت می‌کنند تا آدم‌ها دیگر نتوانند در سینما هم حرف‌شان را بزنند و محدودشان می‌کنند را، بگیرد. متأسفانه این

آدم‌ها سر کار می‌آیند و فرهنگ‌مان هم از دست‌مان می‌رود و چاره‌ای نداریم

منبع: ماهنامه فرهنگی اجتماعی تبار