ماموریت 7

 درگز ، زادگاه سپهبد شهید علی صیاد شیرازی، بیست ویکم فروردین 1391

انسانی که ،همراه با کسب درجه و ارتقا رتبه های نظامی ،پله های قرب الهی را هم طی کرد، تا به آسمون رسید

 معتقد بود، هر چه درجه و جایگاه بالا رود، به همان میزان مسئولیت انسان هم در پیشگاه خدا و ملت بیشتر میشود

براستی در سایه ی چه آموزه هایی ، چه فرهنگی،  انسان تا بدین حد ،به لحاظ روحی ،انسانی و معرفت، بزرگ میشود ؟؟

 معرفی  صیادها، معرفی این نوع  تفکر و اعتقاد است

صیاد شیرازی ، محصول فرهنگ عاشورا ست

شهر درگز ، در استان خراسان رضوی، نزدیک مرز کشور ترکمنستان

در روزگارانی که درس خواندن وکسب علم در این مملکت برای هر کسی آسان نبود، او از این نقطه ی مرزی و شهر محروم، در زمان رژیم آمریکایی پهلوی، با نیت وهدفی الهی، پای به دانشکده افسری گذاشت و شد آنچه میخواست

 مهم نیست در کجای دنیایی ، مهم آنست که، مسیر زندگیت، بکدام جهت است 

 افکارت، رفتار و کردارت،  قرار است  تو را بکجا برساند

آخر، به خاک خواهی رفت ، یا به افلاک

راهت رو، مسیر زندگیت رو،  باید فقط خودت انتخاب کنی

هر چه زودتر ، بهتر * وهر چه دیرتر ، خب معلومه ، بدتر

صیاد شیرازی ، از همون اول ، تو راه بود ، یک روزش رو هدر نداد، خوب کاشت، خوب هم برداشت

قرآن، سوره نسا ، آیه 3

انا هدیناه السبیل اما شاکرا و اما کفورا

ماراه حق وباطل را شناساندیم.یاازراه حق میروند وشکرگذارند و یاکفران نعمتها نموده وراه باطل میروند

 

مسیری کوهستانی و بسیار باصفای، زادگاه شهید در فصل عروج او 

 پرواز را از همین خانه های گلی آغاز کرد،مدرسه.دانشکده افسری.دوره های عالی نظام درآمریکا.کرسی تدریس در دانشکده نظامی.میدان نبرد.درکوههای کردستان و دشتهای داغ خوزستان.ستادفرماندهی کل قوا.تهران.بهشت

راهی که شهدا آغاز کردن، انتهاش بهشته، حالا یا دیر یا زود، اما آخرش بخدا میرسن،حتی درخیابونای تهران

یک دوست میگفت: اگه آدم لایق شهادت باشه ، شهادت میاد به سراغش. حتی پشت در خانه ش ، مثل صیاد

میدان شهید صیادشیرازی، در ورودی شهر

آنچه خواستن، در همین قنوتها گرفتن

یکشبه صیادها به این درجه نرسیدن، یک عمر تهذیب نفس، یک عمر تحمل رنج در راه خدا، برای خدا

درتاریخ سرلشکر زیاد داشتیم !! اما الان کجایند؟؟ رفتند...... و هیچ اثری از اونا  نیست

ولی صیادها ، مانند و جاودانه شدند، رمز و راز این ماندگاری در چیست؟؟

آیا این مقام و قرب الهی فقط مختص علی صیاد شیرازیست ؟؟

پس باید چه کنیم ؟؟ که تا حالا نکرده ایم و جا مانده ایم ؟؟

************************************************

خاک کوی تو بصحرای قیامت فردا  ***  همه بر فرق سر از بهر مباهات بریم 

این تنها یک مجسمه  نیست ، با همه ی مجسمه های دنیا فرق دارد

نماد اخلاق ، اخلاص ، خدمت و بندگی خداست

 این در حقیقت ، یک شاخص، یک علامت و نشانه ای ست ، که ره گم  نکنیم

 

گلزار شهدای شهر درگز ، در محیطی باز و با طراوت

بکوی میکده، گریان و سرافکنده روم  ***  چرا که شرم همی آیدم  زحاصل خویش

مراسم سالروز شهادت سپهبد علی صیاد شیرازی

شهید، مرا به زادگاهش دعوت کرد و متعهد شدم، تا زنده ام ، هر ساله دراین مراسم شرکت کنم 

  اینجا مزار دو شهید گمنام در یکی از پارکهای شهراست، شهدا، بسراغ ما آمدند، تا دستگیر ما باشن

اینها سنگ قبر نیست، ایستگاه تفکر است